-شكرا
بتخرج معاه وبتركب العربيه
بيرجع الاثنان القصر سويا بتشوفهم فاتن وتنظر الى ليلى اتجاهلت الجميع وطلعت فوق
قالت فاتن- اسر
نظر لها قربت منه وسكتت قال
-ف حاجه
-اخليهم يحضرولك الاكل
عرف انها كانت هتقول حاجه بس غيرت رأيها اومأ لها ومشي
بتعقد ليلى ع سرير بيدخل عليها نظرت له قال
-لسا مطلعوش الاكل
-اكل يطلعوه؟!
-بما انك مش هتنزلى
-اى الى ف ايدك ده
قعد جنبها قال-الدوا بتاعك، متنسيش تاخديه
-مهتم اوى
-طول عمرى كنت مهتم بيكى
نظرت له وبتفتكر كلام روز الصبح
“مسبتكيش يا ليلى، كنت معاكى لحظه بلحظه”
كان مؤمن عليها بالفعل وفر لها مكان واحتياجات، لماذا فعل ذلك
قربها منه وهو بيحضنها وبيربت عليها
قال ليلى- اى اكتر حاجه بتحبها فيا يا اسر
-عايزه تعرفى
-اكيد
حسيت بايده بتتسلل ميك خصرها مره واحده نظرت له بشده
-وسطك
صاحت فيه-اييييه
-مالك
-وسطططى
-اه
-انت غريب و….
ومجنون
ابتسم عليها خبط الباب لاح فتح دخلو الخدم الاكل ومشيو قال
-يلا عشان تاكلي
-صح، هتخن نفسي ونشوف حوار الوسط ده لما يختفى
-هفضل احبك برضو
نظرت له اتحرجت زقته وقعدت تاكل ابتسم عليها قال
-الدوا
-مش هنسااااه
كانت فاتن واقفه عند الباب شيفاهم وابتسامه اسر بالتحديد الى بتكون مش عايه تشوفوه غير بيها
-ازاى اتغبيت كده
بتمشي وتسيبهم
كان خليل قاعد ف جناحه لوحده شارد الذهن بتعدى فاتن وتشوفه
-خليل
مردش عليها دخلت قالت-بتفكر ف اى
-اسر
-الوضع مضايقك
-تخيلى لما سألته بيحبها قال جدا..مخافش ولا اتردد.. اتحدانى ع حبها ليه واثبته ليا برجوعها
-ده إلى مضايقك اسر
سكت لان الموضوع اكر.
من كده، فذلك الشبل الذى رباه فى صغره أصبح أسد ضخم يقت.ل من يقف ف وجهه وممكن ان ينجرف نحوه ان لم يراوده..أسد لم يعد صغيرا انه يخيف اعدائه وحائلا لهم ان تخلى عنه ستكون خساره كبيره له
قالت فاتن- مالك يخليل
-فلت سيطرتى عليه
-اسر مكنش حيوان عشان تقول عليه كده
-وتفتكرى هحب انك تشبيه بالحيوان انا بس بقول انه مبقتش همه.. ليلى بقيت مهمه اكتر منكو
-مستحيل، ليلى بقيت ف كافة عيلتو
-بيتهيألك بس هى بقت ف كافة زكريا… مكانه محدش هياخدها وليلى وصلتلها
سكتت قال خليل- مبكرهاش البنت دى بس بتوقع مبينا
-حاول تكسبه تانى
-اكسبه؟!
انا بقيت مش عاوز اكلفه بحاجه يتقلب ضدى
-بتقول اى بخليل
-اسر ضد.نا وده الى متعرفوش، حاطط مراقبه ع كل واحد فينا
اتصدمت فاتن- اسر مستحيل يعمل كده، وهيراقبنا لى
-عشان شاكك فينا من يومها، اليوم الى رجع فيه وحط مسد.س على راسي… كان ممكن يقت.لنى لو نا مراودتوش…اسر مخونا كلنا وان حد من عيلته السبب فى الى حصل لمراته وابنه
-ازاى عرفت الكلام ده، ممكن يكون غلط
-انا إلى مربيه وعارفه لانى بيشبهنى، عرفت ف الاخر انى متراقب وسبته يكمل
-خليل
-نسي انها عيلته قدام حقها وانتقامه الى عايز ياخده
-الى
حصلها مش هين يا خليل، الى حصل لليلى مؤلم وبشع… وشعور اسر وقتها ود.مها كله عليه وحالتها لما لقاها…البنت دى ادمرت بأى ذنب.. زى ما المفروض انها من العيله نوفرلها حمايه
-شاكه انتى كمان فيا
-لو ابنى عنده شكوك يبقى اسر صح، بس انا معميه عنك يا خليل ومن زمان… بس وقت اما تأذى اسر اكتر من كده دى هتبقى نقطه تانيه
سكت بتنهيده قال- انتى كمان اتغيرتى بس لو طلع حد مننا تتخيلى هيعمل فيه اى
-يحقق انتقامه الى ف دماغه، ويبرد نا.ره
-لو كان حد مننا؟!
-ولو كان حد مننا
قالتها بتأكيد له
بتصحى ليلى تلاقيه واقف بيلبس
-رايح بدرى فين
-الساعه ٨ اجهزى عشان هاخدك نتعشي برا
-عشا؟!
-اه
-لوحدنا
-المفروض اجيب حد معانا
– اسر الجوهرى، عامل موعد غرامى بليل
– خلتينى ضعيف، ارتكبت غباوه وحبيتك.. عشا لوحدنا تفتكرى أغرب من ده
– قلت غباوه
– يارتنى اتغبيت من زمان
سكتت باسها من خدها نظرت قال
-اشوفك بليل
مشي وسابها نظرت له ليلى
كانت نيره واقفه ف الجنينه جه صالح قال
-بتعملى اى يا نيره
-مبعملش بقالى كتير بس ماشوفتش الشمس، ماما لسا سمحالى اخرج الجنينه
نظر لها قال- مبتخرجيش من اوضتك لى
-عارف اسر محرج عليا مخرجهاش، فرحه بس الى كان لازم انزل فيه عشان الناس
-ونا اقول بقيت اشوفك كتير لى
سكتت نظر إليها
عند الباب الخلفى كان عصام واقف ورا الحيطه بيجى الجنينى بس مش بيلاقى حد ويمشي
بيبص عصام ع فوق وبيمشي بس بيقف لما يلاقى نيره وبيلاقيها مع صالح
قرب صالح منها قال- عايزه تخرجى
-متحاولش يصالح
-لو قولتلك انى اقدر اخرجك
-هتعمل اى
-اطلعى البسي وملكيش دعوه
-صالح
-انتى الى هتختارى المكان
-مش عايزه اعملك مشاكل انا كويسه عادى
-اسر مش هياكلنى متخافيش، يلا
ابتسمت قالت- اكيد
-اكيد
حضنته قالت- شكرا اوى، ع كل حاجه شكرا
ابتسم وبادلها بتحمر اعين عصام يغضب جحيمى
قال صالح- معملتش حاجه
-عملت كتير
بعدت عنه قالت- هغير بسرعه
-هخرج العربيه
اومات له ذهب وهى دخلت القصر
بتطلع ع اوضتها وبتفتح دولابها وبتخرج لبسها ولسا بتقفل الباب بتلاقى عصام ف وشها بتنتفض من الخضه
-اى، خوفتك
كان شكله مخيف بالفعل بس اتصدمت منه قالت
-عصام
-اه عصام يا نيره، لسا فكرانى اهو
-ا..انت بتعمل اى هنااا
بتحط ايدها على بقها من صوتها وبتبص حواليها قالت
-انت مجنون، هتلبسينى مصيبه
-كنتى بتعملى اى ف حضنه
نظرت له بشده -حضن مين انت اتجنننت
مسكها جامد قال بغضب- رددى، بتحضنيه يا نيره..نا شوفتك بعينى مع صالح
بتنصدم منه قالت- انت اكيد مجنون، صالح ده اخويا
-مهى بتبدأ بكده، محلل ليكى ده ولا لاااا
-وانت مالك،يهمك ف ايييه
-يهمنى يا نيره، انتى كلك ع بعضك تهمبنى..ولا نسيتي انك مراااتى
حطت ايدها على بقه قالت بخوف- وطى صوتك
-خايفه، بس انا مبخفش يا نيره ومعنديش حاجه اخاف منها
-انت عايز اى مش كفايه بقا كفايه
-قولتلك مليش دعوه بالى حصلك بتعقبينى ع اى
-انت اكبر مخادع شوفته ف خياتى، اكبر كداب
-نيره…
-نا عرفت كل حاجه عنك وعلاقتك بعيلتى
سكت قالت بغضب- عرفت انك عدوهم، طل كه كان كدب.، حبك ليا والى عشناه كان كدب
-مش خقيقه
-انت كلك ع بعضك كدبه
ضحكت ونظرت قالت- الصور، ملكش دخل بيها اه بس تصورنى ليه..اقولك ليه لانك كنت عايز تعمل كده بس حد سبقك… كنت عايز تطسر عين اسر عن طريقى
قرب منها زقته جامد
-كل ده كنت بتخدعنى ونا حبيتك، نا حبيتك اوى يعصام
نزلت دموعها قال عصام- نا خبيت عليكى عشان…
-عشان تكمل خطتك، متشرحش خلاص كل حاجه بقيت واضحه ومعدش ف داعى لتمثيل
-نيره، هفهمك..
-تفهمنى اى، هتكدب عليا اى تانى
-مكدبتش عليكى نا خبيت، ف الا ل الموضوع كان هدفى اسر دى حقيقه
قالت بغضب- حقير وانا أحقر منك
-اخوكى اكبر اعدائى يا نيره، اخوكى خسرنى ملايييييين هو وعمك
-حقير حقييييير، وكنت تقولى معرفوش وهقابله واتعرف عليه…كنت بتخدعنى
-كنت يا نيره كنتتت، بس الموضوع قلب ضدى وحبيتك
-بطل كدب بقا
مسكها جامد قال- والله حبيتك، كل حاجه عشتها معاكى كانت حقيقه لدرجة امى خوفت تعرفى اننا اعداء فتبعدى عنى
-قومت موقعنى ف مستنقع معاك عشان معرفش اخرج منه…نا بقيت عاههه
مسح دمعتها قال- مش حقيقه، انتى بتعتى.. قولتهالك مره وهعيدها عليكى..نا مش هسيبك
-سبتنى..سبتنى اعيش ف اكبر عذاب ممكن اتخيله
-انا اسفه، عشان كده هخلصك منهم
-احنا انتهينا
-مستحيل، مستحيل نكون انتهينا
-امشي من هنا، ارجوك..كفايه مذ عايزاك تعملى مصيبه
-مش همشي غير وانتى معايا
نظرت له بصدمه مسك ايدها قال
-عارفه كنت جايلك لى، عشان اخدك من هنا زى ما وعدتك
-بتقول اى
-هثبتلك حبى ليكى، هنتجوز
-نتجوز
-اه دلوقتى
-دلوقتى اوزا؟!!!
-نهرب
